مشکلات پیامک در بین دانش آموزان و نوجوانانمشکلات پیامک در بین دانش آموزان و نوجوانان

 

 

وقتی نگاهش  می کنم غرق نوشتن است. اصلاً حواسش نیست دور و برش چه خبراست چه  کسی سلام می کند، چه کسی خداحافظی. هر چه میگویم حالا وقت این کارها نیست، آمدیم  مهمانی؛ گوشش بدهکار نیست. بعضی ها با گوشه کنایه به من می گویند؛ «آرمان جون سرش شلوغه،» و من به جز اینکه دست و پا شکسته بگویم «خوب نوجوونه دیگه،» چیزی ندارم که بگویم. همیشه دل تو دلم نیست که با چه کسی داردحرف رد و بدل می کند، از طرف دیگر می ترسم اگرحرف بزنم بدتر شود. تقصیر خودم بود که پادرمیانی کردم تاپدرش برایش تلفن همراه بخرد. واقعیت این است که در جامعه کنونی این مشکل بیشتر والدینی است که فرزندانی در سنین پرمخاطره نوجوانی دارند و به گفته خودشان از اینکه هر روز میزان کنترل آنها بر فرزندانشان کمتر می شود احساس نگرانی و خطر می کنند. بعضی از والدین رشد سریع ابزار ارتباطی و جذابیت بیش از حد آن را برای نوجوانان، عامل مشکلات میان دو نسل می دانند که استفاده از «اس ام اس»، «پیامک» یا «پیام کوتاه» که از محبوبیت خاصی در میان نوجوانان و جوانان برخوردار است، یکی از آنها است.

اس ام اس اولین بار در سال ۱۹۹۰ در اروپا متولد شد و در سال ۱۹۹۸با تکمیل فناوری های جانبی، به بلوغ و محبوبیت عمومی رسید. تاسیسات فنی اس ام اس در ایران، اواخر سال ۱۳۸۱ (اوایل سال ۲۰۰۳ میلادی) در شرکت مخابرات راه اندازی شد و از آن پس با شتابی فزاینده به خصوص در میان نوجوانان و جوانان رشد و گسترش پیدا کرد.

بنابر گزارش منتشر شده اکونومیست سالانه ۶۰۰ میلیون دستگاه تلفن همراه در دنیا به فروش می رسد، که در این میان بیشترین خریداران آن جوانان و نوجوانان هستند.

این در حالی است که دسترسی طیف وسیعی از جامعه به تلفن همراه و پایین آمدن سن مشترکین این وسیله ارتباطی و رواج استفاده بی قاعده از پیامک توسط دانش آموزان به معضلی جدی نه تنها در محیط های آموزشی و برای مسوولان آن بلکه در محیط خانه و برای والدین مبدل شده است.

از سوی دیگر، این تنها معضل پیش رو نیست بلکه پزشکان نیز درباره نزدیکی به تلفن همراه و فرستادن پیامک به طور دائم توسط کودکان و نوجوانان هشدار می دهند. این گروه (کودکان و نوجوانان) به دلیل اینکه در سنین رشد هستند نه تنها به امواج رادیویی که از طریق تلفن همراه در محیط پخش می شود واکنش بیشتری نشان می دهند بلکه در خطر اثرات عادت به فرستادن «پیامک» نیز قرار دارند که از آن می توان به عنوان یک «اعتیاد ارتباطی» نام برد.